L'OR przypomina Václava Havla, mistrza refleksji

czwartek, 19 stycznia 2012

„Wielka lekcja Václava Havla” - pod takim tytułem watykański dziennik w 30 dni po śmierci pierwszego prezydenta Republiki Czeskiej przypomina piórem kard. Giovanniego Coppy tego wybitnego pisarza, myśliciela i polityka. Kard. Coppa w latach 1990-2001 był nuncjuszem apostolskim w Pradze.

 

Sędziwy włoski purpurat (ur. 25 listopada 1925 r.) zaznacza, że dziełem Václava Havla było całe jego życie. Zdaniem byłego nuncjusza Havel był wybitnym mistrzem refleksji współczesnego człowieka nad wielkimi problemami transcendencji, bytu, ludzkiego losu. Kwestie te pojawiały się nieustannie w jego pisamch, zaś odpowiedzi na te pytania prowadzą w ostateczności do spotkania z Bogiem. Wszystkie jego dzieła, zwłaszcza "Listy do Olgi", "Siła bezsilnych", "Zaoczne przesłuchanie" i wiele innych są kopalnią refleksji filozoficznej i egzystencjalnej, które prowadzą do ostatecznego pytania o Boga, o chrześcijaństwo, o religię. Była być może ona filtrowana przez niepokój często przeorany aporiami i sprzecznościami, ale była to refleksja szczera w swoich poszukiwaniach zawziętych i niezaspokojonych – zauważa kard. Coppa. Cytuje na potwierdzenie swej opinii liczne fragmenty dzieł Havla. Zdaniem purpurata nie można twierdzić, że ten wielki czeski pisarz, myśliciel i polityk był agnostykiem. Ci, którzy znają jego pisma, wiedzą, że jego jedyna nostalgiczna odpowiedź polega na poszukiwaniu wyższego sensu, dążeniu do Boga i do Chrystusa.

Kard. Coppa zdaje sobie sprawę, że dla kogoś, kto znał Havla jedynie z jego pism może się on wydawać osobą zamkniętą w sobie, obojętną na aktywną stronę życia. Tymczasem był on człowiekiem otwartym, pogodnym, serdecznym, ironicznym o subtelnej wrażliwości i szeroko interesującym się otaczającym go światem. Purpurat mówi też o swoich osobistych spotkaniach z Václavem Havlem, począwszy od września 1990 r. kiedy rozpoczynał swą misję w Pradze, zastępując w funkcji dziekana korpusu dyplomatycznego ambasadora NRD. Szczególna nic sympatii nawiązała się od lipca 1992 r., kiedy ówczesny abp Coppa w imieniu korpusu dyplomatycznego dziękował Havlovi za jego dzieło jako prezydenta Czechosłowacji, po podziale na dwa odrębne państwa. Wspomina podziw Havla dla Jana Pawła II, dodając że Ojciec Święty żywo interesował się stanem zdrowia prezydenta Czech. „Jego śmierć była dziełem wieńczącym, arcydziełem całego jego życia”- pisze kard. Coppa. Dodaje, że było ono całkowicie poświęcone dobru swego narodu. Światło jego refleksji o odpowiedzialności moralnej pozostaje, a Havel w pewien sposób przeczuwał, że jego odejście od świata będzie nadal rzucało światło, także po śmierci – twierdzi na łamach watykańskiego dziennika kard. Giovanni Coppa.