Ks. Gąsior: Uprzedzić zgorszenia w Kościele

sobota, 22 października 2011

Dlaczego jestem w Kościele, choć są w nim skandale? Benedykt XVI postawił to pytanie w rozmowie z dziennikarzami jeszcze na pokładzie samolotu w trakcie przelotu do Niemiec z okazji swojej pielgrzymki apostolskiej.

 

I nie uciekł przed odpowiedzią w jakieś płytkie ogólniki. Jak mądry i troskliwy ojciec rozmawiał z ludźmi, bo chce ich przygotować na zderzenie ze zgorszeniami, które już wyszły na światło dzienne i które być może jeszcze się ujawnią. Każdy kto jest w Kościele musi w takich sytuacjach, albo jeszcze lepiej zanim się z nimi spotka, zweryfikować swoją motywację: „Dlaczego jestem w Kościele? Czy jestem w Kościele podobnie jak w klubie sportowym, w stowarzyszeniu kulturalnym itp., gdzie rozwijam swoje zainteresowania, a kiedy już mi nie odpowiadają, odchodzę; czy też należenie do Kościoła jest czymś głębszym?”

Dobrze, ale co to znaczy, że nasz związek z Kościołem ma być „czymś głębszym”? Ojciec Święty kontynuuje myśl mówiąc, że głębsze uczestnictwo w życiu wspólnoty Kościoła jest wtedy, gdy rozumiemy je jako bycie w sieci Pana, którą On sam – jak podają karty Pisma Świętego – wyciąga z wód śmierci na ziemię życia zarówno dobre, jak i złe ryby. Dlatego musimy sobie to uświadomić, że „może w tej sieci znalazłem się właśnie obok złych ryb i czuję to, ale prawda jest taka, że nie jestem tam ze względu na jedne albo na drugie, ale dlatego, że jest to sieć Pana”.

To, co mówi Papież mnie osobiście od strony rozumowej jak najbardziej przekonuje. Pozostaje jeszcze kwestia ran w sferze uczuciowej. Skutkiem przeżytego zgorszenia może być przecież również np. bardzo silna blokada emocjonalna. I wówczas ratunek znaleźć można chyba tylko wprost u Boga prosząc Go o jeszcze większą miłość, która „przykrywa wiele grzechów”.

 

Tekst ukazał się w „Przewodniku Katolickim"