Argumenty za celibatem w ujęciu bł. Jana Pawła II

piątek, 3 czerwca 2011

O współczesnych kontrowersjach wokół celibatu oraz jego duchowych i psychologicznych aspektach rozmawiano 2 czerwca w Krakowie podczas ogólnopolskiego sympozjum pt. „Stosowność celibatu w relacji do kapłaństwa”. Konferencja odbyła się w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Krakowskiej. Podczas spotkania teologowie oraz historycy debatowali m.in. o argumentacji za celibatem w ujęciu bł. Jana Pawła II i papieża Benedykta XVI.

 

Podczas konferencji ks. dr hab. Wojciech Zyzak podkreślił, że według Jana Pawła II celibat jest nierozerwanie związany z czystością kapłańską, a także z ubóstwem i posłuszeństwem. Jak zaznaczył, celibat – w ujęciu papieża – to nie tylko prawo kościelne, ale charyzmat mający głębokie korzenie.

„Celibat jest znakiem nadziei pokładanej w Bogu, darem z siebie, a także źródłem życia duchowego i pasterskiego” – mówił ks. dr Zyzak. „Jan Paweł II mówiąc o celibacie rozważał go na polu teologicznym i pastoralnym” – dodał. Zdaniem teologa, Jan Paweł II uważał, że celibat ułatwia miłowanie Kościoła, sprawia, że prezbiter ma serce otwarte na potrzeby bliźnich i troszczy się o sprawy Pana. Cytując Ojca Świętego ks. Zyzak powiedział, że kapłan powinien mieć przekonanie o słuszności celibatu, a brak konsekwencji w zachowaniu księży jest zdradą Kościoła, brakiem osobistej godności i świadczy o niedojrzałości.

„Wierność celibatowi sprawia, że powołania mogą być atrakcyjne dla młodych ludzi” – mówił ks. dr Zyzak. Według niego, papież Benedykt XVI nie wiele mówi o celibacie, często jednak podziela słowa Jana Pawła II. „Głównym argumentem papieża za celibatem jest nierozerwana więź z Bogiem, kapłan bowiem nie należy do siebie, ale do Boga” – mówił. Podkreślił także, że najczęściej słuszność celibatu podważają ludzie, którzy podważają także wartości małżeństwa.

Uczestnicy konferencji mówili, że obecnie jesteśmy świadkami burzliwej dyskusji o stosowność celibatu. Ich zdaniem wielu ludzi sądzi, że z jego winy pojawiają się niepowodzenia w głoszeniu Ewangelii. Prelegenci przedstawili celibat w ujęciu historycznym i prawnym, wiele miejsca poświęcili natomiast rozważając jego duchowe i psychologiczne aspekty.

Według ks. dr. hab. Jana Machniaka z Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie nie da się mówić o celibacie bez pojęcia czystości. Teolog podkreślił też, że dzisiaj mówi się o obrońcach celibatu, że mają ograniczone horyzonty myślowe i nie rozumieją człowieka. „We współczesnym świecie istnieje brak zaufania do autorytetów kościelnych, negatywnie jest również odbierane powoływanie się na naukę Jana Pawła II” – mówił ks. prof. Machniak.

Zdaniem ks. dr. Hab. Henryka Sławińskiego z UPJP2, celibat jest dobrem Kościoła i jego wielkim bogactwem. Uczestnicy podkreślali ponadto, że przyjęcie celibatu wymaga dojrzałej postawy psychicznej i fizycznej, a także osiągnięcia świadomej dojrzałości. „Dar celibatu powinien wypełniać człowieka niepodzielną miłością do Chrystusa” – mówili duchowni.

Jak zaznaczył ks. prof. Machniak, należy nauczyć się rozpoznawać instynkty, „to pierwszy krok do wolności i przyjęcia celibatu” – mówił. „Celibat jest darem, ale nie da się go zachować bez ascezy, ćwiczenia swojego intelektu, wówczas taka postawa jest dojrzała” – zaznaczył.

Zdaniem ks. dr hab. Henryka Sławińskiego, wielu teologów Zachodnich uważa, że skoro Kościół wprowadził celibat, to może on również z niego zrezygnować. Jak podkreślił współczesne problemy związane ze stosownością celibatu spowodowane są niestety skandalami seksualnymi i molestowaniem dzieci przez księży, to również związane jest z malejącą liczbą księży w krajach chrześcijańskich.

Sympozjum odbyło się pod patronatem honorowym Konferencji Episkopatu Polski.